Tom 84. Wołyń. Suplement do t. 36

Wołyń. Suplement do t. 36, Dzieła Wszystkie, t.84. Z rękopisów i źródeł drukowanych zebrała i opracowała Agata Skrukwa. Opracowanie muzykologiczne Anna Ruda. Poznań 2002. Ss. LIV, 506, ilustr.

Wydano pod opieką naukową Polskiej Akademii Nauk ze środków Komitetu Badań Naukowych.

Aby otworzyć postać cyfrową tomu, kliknij tutaj.

Tom 84 Dzieł Oskara Kolberga zawiera suplementy, tj. materiały etnograficzne i folklorystyczne z Wołynia dotąd niepublikowane i komentarze źródłowe do tekstów i melodii zawartych w tomie 36 DWOK Wołyń.

Tom 36 został wydany przez J. Tretiaka w roku 1907, a w ramach DWOK przedrukowany techniką fotooffsetową. Tretiak dokonał wyboru spośród zapisów zgromadzonych przez Kolberga i do druku przeznaczył tylko trzy opisy wesel i 534 pieśni i melodii. Pozostałe źródła, pominięte przez Tretiaka a zachowane w spuściźnie rękopiśmiennej Kolberga, publikowane są obecnie w części suplementowej tomu 84. Składają się na nią materiały do rozdziałów ,,Kraj' i ,,Lud', opisy obrzędów dorocznych i rodzinnych i ponad 400 pieśni i tańców. Większość z nich, przede wszystkim pieśni i melodie, to zapisy wykonane przez Kolberga, lub pozyskane przez niego w czasie podróży po Wołyniu w roku 1862. Nieliczne materiały etnograficzne pochodzą z XIX-wiecznej prasy i innych współczesnych Kolbergowi publikacji, dziś rzadkich w bibliotekach.

Komentarze źródłowe do T.36 opracowane zostały na podstawie rękopisów Kolberga. Zawierają one informacje o autorstwie i chronologii źródeł wydanych przez Tretiaka, opuszczone przez niego, a odnotowane przez Kolberga noty lokalizacyjne, wyjaśnienia słownikowe, odsyłacze do wariantów itp., a także pominięte fragmenty tekstów i warianty wykonawcze fragmentów melodii.

We wstępie omówione są badania Kolberga w tym regionie Ukrainy, następnie scharakteryzowane są zachowane rękopisy i zasady edytorskie przyjęte dla tomów suplemen-towych, ze szczegółowszym omówieniem problemów, które pojawiały się w trakcie opracowywania do druku wołyńskich zapisów Kolberga. Bibliografia zawiera noty wszystkich prac związanych z tym regionem, a cytowanych i odnotowanych przez Kolberga w rękopisach. Indeksy obejmują całość materiałów, tj. teksty opublikowane w tomie 36 i 84.

Materiały suplementowe wraz z tomem wydanym niegdyś przez Tretiaka stanowią najobfitszy XIX-wieczny zespół źródeł folklorystycznych z tej części Ukrainy w zakresie pieśni i muzyki. Wydanie ich drukiem poszerza wiedzę o ukraińskiej i polskiej kulturze ludowej Wołynia i daje cenny materiał porównawczy dla badań współczesnych.